|
|
Jak polubić stres?
Co to jest stres?
Stres to przybierająca różne formy presja z zewnątrz, która wywołuje w Tobie
uczucie wewnętrznego napięcia.
Denerwujesz się ponieważ uważasz, że rozwiązanie trudnej sytuacji w której się
znalazłeś wymaga od Ciebie znacznego wysiłku lub, że w ogóle sobie z nią nie
poradzisz. Nie zawsze uświadamiasz sobie, że Twoja reakcja zależy nie tylko od
sytuacji w której się znalazłeś, ale także od tego jak ją spostrzegasz i
oceniasz. Wielu ludziom zdarza się wyolbrzymiać skalę problemów, na które
napotykają. Zdarza się to prawdopodobnie i Tobie. Pojawia się więc pytanie czy
musisz tak reagować - a może inaczej? Wiadomo przecież, że są ludzie, którzy
traktują sytuacje stresujące jako wyzwanie, bodziec do działania.
Przede wszystkim pogódź się z tym, że stres jest nieuchronnym elementem
twojego życia.
Nie ulega wątpliwości, że stresu nie da się uniknąć. W niewielkiej ilości
towarzyszy on codziennie każdemu z nas - nie tylko Tobie. Niektóre rodzaje
stresu mogą Ci nawet pomagać, bowiem STRES UTRZYMUJE CIĘ W GOTOWOŚCI. Wyobraź
sobie, że nadbiega w Twoją stronę wrogo nastawiony pies. Wskutek pojawiającego
się zagrożenia zaczynasz odczuwać napięcie i to właśnie ono powoduje, że
wzmagasz czujność i uciekasz. Stres odgrywa w tym wypadku rolę pozytywną. MUSISZ
TEŻ PAMIĘTAĆ, ŻE PRZEŻYWANIE ZDARZEŃ, KTÓRE ODBIERASZ JAKO STRESUJĄCE MOŻE MIEĆ
POZYTYWNY WPŁYW NA TWÓJ OGÓLNY ROZWÓJ, NA WZMACNIANIE WYSOKIEJ SAMOOCENY ORAZ
NABYWANIE UMIEJĘTNOŚCI RADZENIA SOBIE W TRUDNYCH SYTUACJACH.
Stres nie może Ci jednak towarzyszyć zbyt często i w zbyt dużym natężeniu. Jeśli
tak się dzieje, jeśli Twój umysł i ciało są nadmiernie przez niego atakowane
staje się dla Ciebie groźny. NIE POPADAJ JEDNAK W PRZYGNĘBIENIE. Istnieją
sposoby zapobiegania powstawaniu takiej sytuacji.
Zapamiętaj! Ogromne znaczenie ma to jak radzisz sobie ze stresem. Jeśli
pozwalasz by stres się wzmagał narażasz swój organizm na napięcia wystarczająco
silne by uniemożliwić sobie normalne życie. Nie miej jednak poczucia winy. Nie
jesteś jedynym człowiekiem, który nie radzi sobie ze stresem. Do lekarzy zgłasza
się wielu ludzi skarżących się na dolegliwości fizyczne spowodowane problemami
psychicznymi i emocjonalnymi. Mimo trudności postaraj się podejść konstruktywnie
do własnych problemów. Pomoże Ci w tym wiedza na temat stresu....
Jedną z głównych przyczyn stresu jest zmiana.
Nagłe oraz zbyt częste zmiany w życiu, szczególnie te trudne do zaakceptowania
są przyczyną częstych napięć. Przykładem takich zmian jest utrata bliskiej osoby
w wyniku śmierci, seperacji czy rozwodu, rozpoczynanie nauki w szkole czy na
uczelni, zmiana lub utrata pracy, pojawienie się problemów finansowych, choroba,
zmiana stylu życia w wyniku nagłego zubożenia lub wzbogacenia, zmiana w życiu
rodziny, np. narodzenie się dziecka, a wreszcie przejście na emeryturę. To
prawda, że pojawiające się nowe sytuacje mogą nieść ze sobą zagrożenie,
utrudniać lub uniemożliwiać zaspokajanie ważnych dla Ciebie potrzeb. Cały czas
pamiętaj jednak o tym, że to jak odczytujesz nową sytuację, czy widzisz ją w
"jasnych czy czarnych barwach" zależy nie tylko od samej sytuacji, ale także od
doświadczenia życiowego, którym dysponujesz, od cech Twojej osobowości oraz
stanu psychicznego i fzycznego w którym znajdujesz się w danym momencie. Wynika
stąd, że pewne elementy nowej sytuacji lub nawet całe sytuacje mogą być przez
Ciebie odbierane jako trudne riawet wtedy kiedy nie ma ku temu obiektywnego
uzasadnienia.
Nadmierne napięcie towarzyszące przedłużającym się lub często powtarzającym się
sytuacjom stresowym mogą prowadzić do zaburzeń przybierających postać lęku lub
stanu depresyjnego.
Co to jest lęk?
Lęk to nieprzyjemny stan emocjonalny, którego przyczyny sobie nie uświadamiasz.
Stan lęku może występować nawet wtedy, kiedy nie ma realnego zagrożenia. Powody
jego powstawania mogą być różne. Lęk może być rezultatem próby ukrywania uczuć z
którymi sobie nie radzisz lub których nie rozumiesz; może także narastać w
wyniku konfliktu między tym co chcesz robić, a tym co uważasz za swoją
powinność. Lęk przejawia się poprzez:
+ odczuwanie zagrożenia,
+ zaburzenia w spostrzeganiu tego co wokół się dzieje - widzimy tylko pewne
elementy sytuacji, zdarzeń,
+ odczuwanie dolegliwości psychicznych i fizycznych takich jak: roztrzęsienie,
oszołomienie, kołatanie serca, trudności w oddychaniu,
+ zaburzenia zachowania takie jak: niezdolność do relaksu; nieprawidłowe
zwyczaje żywieniowe np. nadmierne jedzenie; rezygnowanie, wycofywanie się z
normalnego życia oraz poszukiwanie form rozładowania napięcia poprzez palenie,
picie alkoholu, czy zażywanie lekarstw.
Doświadczanie lęku w niewielkiej ilości jest w dużym stopniu czymś naturalnym,
pomocną reakcją na stresujące lub zagrażające sytuacje, ale kiedy trwa on zbyt
długo lub jest zbyt silny może nie tylko odbierać Ci zdolność cieszenia się
życiem, ale także przyczyniać się do powstawania różnych zaburzeń zdrowia m.in.
do tak poważnych chorób jak choroba wrzodowa czy nadciśnienie.
Co to jest stan depresyjny?
To nastrój smutku lub rozczarowania, które prowadzi do apatii i wycofywania się.
Depresja może być wynikiem frustracji, niemożności życia zgodnie z oczekiwaniami
lub koniecznością pójścia na kompromis. Wyobraź sobie SYTUACJĘ młodej matki,
która w związku z macierzyństwem w miejsce dotychczasowego interesującego,
beztroskiego życia musi wykonywać ciąg niekończących się monotonnych czynności.
Czuje, że nie może sobie z tym poradzić. Jeśli to uczucie trwa zbyt długo, może
doprowadzić do stanu depresyjnego.
Najbardziej powszechnymi objawami depresji są:
+ zmęczenie i bezsenność
+ trudności w koncentracji
+ nerwowość, znudzenie
+ brak zainteresowania jedzeniem, życiem seksualnym, życiem w ogóle
+ uczucie pustki i beznadziejności
Przedłużająca się depresja może powodować bóle głowy, utratę wagi i co niezwykle
ważne do uzależnienia od leków lub alkoholu.
Krótkotrwałe występowanie stanów depresyjnych jest czymś normalnym, jest reakcją
na rzeczywistość, która często nie spełnia naszych nadziei, ale stan depresyjny
trwający przez długi okres czasu to poważny problem. Związane z nim poczucie
pustki i izolacji może nawet prowadzić do samobójstwa.
Czy możesz coś zrobić aby utrzymać napięcie w rozsądniejszych granicach?
Oczywiście tak, możesz zrobić mnóstwo!!!!
Rozmawiaj na temat swoich problemów
Kiedy rośnie w Tobie napięcie związane z jakimś problemem przedyskutuj go z
bliską Ci osobą lub z ludzmi, których on również dotyczy.
Bądź realistyczny
Ludzie, którzy oczekują od siebie zbyt wiele, jeśli sprawy nie idą tak jakby
tego chcieli, sami wywołują w sobie napięcie.
Planuj pracę
Kiedy praca wydaje się nie mieć końca napięcie i niepokój istotnie wzrastają.
Stąd planuj pracę tak aby czas którym dysponujesz wykorzystać jak najlepiej.
Rób przerwy
Zmieniaj tempo. Oderwanie się nawet na krótką chwilę od tego co się robi pozwala
nabrać dystansu i zyskać nowe spojrzenie na stare problemy.
Ucz się relaksu
Każdy może nauczyć się relaksu. Ćwiczenia relaksujące pozwalają na rozluźnienie
mięśni, odzyskanie równowagi psychicznej i uspokojenie reakcji fizjologicznych.
Jeśli jeszcze ich nie znasz pamiętaj, że od zaraz możesz pomóc swojemu
organizmowi. Zapewnienie sobie kilku minut ciszy i spokoju każdego dnia to
pierwszy bardzo istotny krok na drodze do zmniejszenia napięcia.
Ćwicz regularnie
Spaceruj, pływaj, biegaj, korzystaj z roweru. Uprawnianie każdego sportu może Ci
pomóc. Twoja aktywność fizyczna jest najbardziej skuteczna jeśli ćwiczysz trzy
razy w tygodniu po 30 minut tak intensywnie by Twoje tętno wynosiło 130.
Dbaj o prawidłowe odżywianie
Zasadniczo prawidłowe odżywianie polega na jedzeniu we właściwych proporcjach
pokarmów z czterech grup: mleko i przetwory mleczne, mięso i przetwory mięsne,
owoce i warzywa oraz pieczywo i przetwory zbożowe, (szczegółowe informacje na
temat diety właściwej dla twojego wieku i płci możesz uzyskać od lekarza lub
dietetyka). Jedz śniadanie, a posiłki w ciągu dnia spożywaj w równych odstępach
czasu. Ogranicz picie kawy i herbaty.
Kontroluj stan zdrowia
Kontrolowanie zdrowia jest bardzo istotne, szczególnie wtedy kiedy żyjesz bardzo
intensywnie. Lekarz może Ci pomóc wykryć przyczynę ewentualnych dolegliwości.
Unikaj częstych zmian w krótkim czasie
Przede wszystkim, kiedy to tylko możliwe, planuj tak aby unikać zbyt wielu zmian
w krótkim czasie.
Czy lekarstwa mogą ci pomóc w zwalczaniu napięcia?
Lekarstwa mogą dostarczać chwilowej ulgi, ale nie usuwają przyczyn tkwiących u
podstaw napięcia. Powinny być zażywane tylko wtedy kiedy przepisze je lekarz.
Pamiętaj, że nadużywanie alkoholu, tytoniu oraz środków przeciwbólowych,
nasennych i uspakających jako sposobu obrony przed działaniem stresu jest
nieskuteczne, a ponadto prowadzi do komplikacji zdrowotnych i życiowych.
Alkohol
Osłabia działanie centralnego systemu nerwowego. Regularne picie alkoholu może
doprowadzić do alkoholizmu.
Tytoń
Zawiera nikotynę, która w pierwszej fazie działa pobudzająco, później hamująco.
Palenie tytoniu może prowadzić do wielu chorób m.in. do raka płuc i chorób
układu krążenia.
Środki przeciwbólowe i nasenne
Środki przeciwbólowe i nasenne muszą być używane ostrożnie. Stosowane przez
długi okres czasu tracą swoją skuteczność i mogą powodować uzależnienie tak
fizyczne jak i psychiczne.
Środki uspokajające
Powinny być tylko wtedy używane, kiedy przepiszeje lekarz. Rezultatem
nadużywania środków uspakajających może być pojawienie się uzależnienia oraz
nieoczekiwane reakcje organizmu.
Pamiętaj! Jeśli robisz wszystko co potrafisz, aby ograniczyć występowanie
napięcia, a mimo to stres i jego skutki wymykają Ci się spod kontroli najwyższy
czas by skorzystać z fachowej pomocy.
Zgłoszenie się o pomoc do lekarza, psychologa, psychiatry, duchownego - ludzi
doświadczonych w pomaganiu innym, to nie objaw słabości, to poprostu mądre
postępowanie.
Zapewne nurtuje Cię pytanie, czy stres i jego następstwa mogą być leczone.
Odpowiedź brzmi: tak. Wcześnie podjęte właściwe leczenie może pomóc wielu
ludziom powrócić do normalnego życia. Nie można co prawda wyeliminować stresu,
ale można nauczyć się lepiej sobie z nim radzić. Tak więc nie pozwól aby stres
nad tobą zapanował. Bądź optymistyczny, stres jest częścią życia. Każdy ma
wzloty i upadki.
Zofia Słońska
|
|
